Wenecja to miasto, w którym rozgrywa się ta runda. Gra toczy się na prawdziwych ulicach miasta. Dołki nawiązują do rzeczywistych atrakcji, począwszy od Basilica di San Marco. To runda składająca się z 18 dołków o łącznym parze 54. Piłka pokonuje dystans 10,2 km i wykorzystuje 102 portali do pokonywania przeszkód wodnych. Skip to lokalny przewodnik, który dobrze zna zaułki i kanały.
Przyjrzyj się uważnie połączeniu stylów architektonicznych bizantyjskiego i romańskiego. Te detale definiują Bazylikę di San Marco, katedrę, której budowa rozpoczęła się w 828 roku. Domenico I Contarini był architektem tego budynku, który jest obecnie częścią miejsca wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jest to również bazylika mniejsza. W 1807 roku budynek stał się siedzibą biskupią patriarchy Wenecji. To miejsce jest centralnym zabytkiem i charakterystycznym miejscem miasta, odzwierciedlającym długą historię znaczenia religijnego i politycznego poprzez swoją odrębną strukturę i status w ramach światowego dziedzictwa.
Ośmioboczny kształt Santa Maria della Salute definiuje jego obecność na Punta della Dogana, w dzielnicy Dorsoduro. Ten rzymskokatolicki kościół został zaprojektowany przez architekta Baldassarre Longhenę w stylu barokowym. Jego budowa rozpoczęła się w 1631 roku i zakończyła w 1687 roku, a obecnie jest to kościół wotywny i bazylika mniejsza. Ze względu na swoje znaczenie historyczne i architektoniczne, obiekt jest częścią miejsca wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Można dostrzec wpływ stylu barokowego w imponujących proporcjach i bogatych zdobieniach budynku, zbliżając się do brzegu wody.
Gallerie dell'Accademia można znaleźć w dzielnicy Dorsoduro, na południowym brzegu Grand Canal. To muzeum prezentuje sztukę wenecką sprzed XIX wieku. Jednym z jego najsłynniejszych dzieł jest rysunek Leonarda da Vinci, znany jako Człowiek witruwiański. Ze względu na względy konserwatorskie, to konkretne dzieło można zobaczyć tylko przez kilka tygodni co sześć lat. Zauważyłem, że liczba odwiedzających jest tu dość stała, ponieważ muzeum przyjmuje 356 191 gości rocznie. To wspaniałe miejsce, aby spędzić popołudnie z dala od głównego zgiełku turystycznego.
Teatro La Fenice znajduje się w Wenecji. Opera ta została zbudowana w stylu włoskiego teatru, a jej budowa rozpoczęła się w 1792 roku. Zaprojektowali ją architekci Gian Antonio Selva, Giovanni Battista Meduna i Tommaso Meduna. Miejsce to jest znane z tego, że było gospodarzem wielu premier operowych, szczególnie w XIX wieku. Zawsze uważam, że jest to wspaniałe miejsce, w którym można zatrzymać się i podziwiać lokalną architekturę podczas spaceru po mieście. To miejsce, które naprawdę pokazuje tradycyjny styl regionu.
Przyjrzyj się stylowi barokowemu tego pałacu, zanim wejdziesz do środka. Baldassarre Longhena był architektem Museo Ca' Rezzonico, którego budowa rozpoczęła się w 1667 roku. Budynek, położony nad Canal Grande w dzielnicy Dorsoduro, jest uznawany za włoskie dziedzictwo narodowe. Dziś jest to publiczne muzeum poświęcone Wenecji z XVIII wieku. Zauważyłem, że odbicia wody na fasadzie są szczególnie uderzające od strony kanału. Jest to jeden z 11 obiektów zarządzanych przez Fondazione Musei Civici di Venezia, co czyni go kluczowym punktem dla każdego, kto chce zobaczyć historyczne rezydencje miasta.
Poszukaj Palazzo Venier dei Leoni, pałacu z XVIII wieku nad Canal Grande, w dzielnicy Dorsoduro. W tym budynku znajduje się Kolekcja Peggy Guggenheim, muzeum sztuki nowoczesnej. Peggy Guggenheim zaczęła prezentować swoją prywatną kolekcję publiczności sezonowo w 1951 roku. Po jej śmierci w 1979 roku, kolekcja przeszła na własność Fundacji Solomona R. Guggenheima, która otworzyła muzeum przez cały rok, począwszy od 1980 roku. Lorenzo Boschetti jest architektem kolekcji. To urocze miejsce na spacer, chociaż zwykle trzymam się krawędzi na zewnątrz, aby uniknąć strażników.
Fondazione Musei Civici di Venezia zarządza 11 muzeami miejskimi, w tym Museo Correr. To muzeum historii i sztuki znajduje się na Placu Świętego Marka w Wenecji, w północnych Włoszech. Można je znaleźć na południowej stronie placu, na górnych piętrach Procuratorie Nuove. Jest uznawane za włoskie dziedzictwo narodowe i przyciąga 286 454 odwiedzających rocznie. Zauważyłem, że tłumy tutaj zawsze są duże, ale widoki na plac z tego miejsca są niezrównane.
Można by się spodziewać prostego przejścia, ale Ponte di Rialto to wyrafinowany kamienny most łukowy. Jest to renesansowy most pieszy, który jest zarówno kryty, jak i zabudowany. Początek tej konstrukcji miał miejsce w 1588 roku, a jego wysokość wynosi 6,7 metra. Zauważyłem, że kamień wydaje się znacznie trwalszy niż pierwotny most pontonowy z 1173 roku, który stał w tym miejscu. To wspaniałe miejsce, aby zatrzymać się i spojrzeć na wodę, zanim kontynuuje się spacer po mieście.
Baldassarre Longhena i Antonio Gaspari byli architektami Ca' Pesaro. Ten pałac, którego budowa rozpoczęła się w 1710 roku, jest muzeum zbudowanym w stylu architektonicznym barokowym. Można go znaleźć przy Canale Grande w Wenecji, we Włoszech. Obecnie jest on uznawany za włoskie dziedzictwo narodowe i jest jednym z 11 muzeów zarządzanych przez system Fondazione Musei Civici di Venezia. Zawsze uważam, że fasada to wspaniałe miejsce, aby zatrzymać się i obserwować przepływające łodzie, zwłaszcza gdy światło pada na kamień w odpowiedni sposób.
W dzielnicy San Polo w Wenecji znajduje się Bazylika di Santa Maria Gloriosa dei Frari. Ta parafialna świątynia znajduje się na Campo dei Frari i jest poświęcona Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny. Zbudowana w stylu gotyckim, budowa tego obiektu rozpoczęła się w 1250 roku. Posiada status mniejszej bazyliki i jest uznawana za część miejsca wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. To miejsce jest wybitnym przykładem stylu gotyckiego w tej dzielnicy, oferując bezpośredni wgląd w historię religijną miasta.
Przyjrzyj się uważnie gotyckiej architekturze Ca' d'Oro, pałacu położonego nad Canal Grande w Wenecji. Ten obiekt, znany również jako Palazzo Santa Sofia, został zaprojektowany przez Marino Contariniego przy pomocy architektów Bartolomeo Bona, Giovanniego Bono i Matteo Ravertiego. Jego budowa rozpoczęła się w 1424 roku, a ostatecznie budynek przekształcono z rezydencji w budynek muzeum. Zauważyłem, że fasada wygląda inaczej w zależności od tego, jak światło pada na wodę. Pozostaje jednym z najbardziej uderzających przykładów historii budownictwa mieszkalnego w mieście.
Chiesa di San Salvador to budynek kościoła zbudowany w stylu renesansowym. Położony na Campo San Salvador w Wenecji, w północnych Włoszech, jest to miejsce kultu, zaprojektowane przez architektów Tullio Lombardo, Giorgio Spavento i Giuseppe Sardi. Początki kościoła sięgają 1141 roku. Chociaż oryginalna budowla została poświęcona przez papieża Aleksandra III w 1177 roku, budynek, który widzimy dzisiaj, został rozpoczęty około 1508 roku przez Giorgio Spavento. Giuseppe Sardi dodał później fasadę w 1663 roku.
Chiesa di Santo Stefano to kościół rzymskokatolicki w Wenecji, we Włoszech. Zwiedzający zauważą, że budynek został zaprojektowany w stylu architektonicznym gotyckim. Znajduje się na północnym krańcu Campo Santo Stefano, stanowiąc centralny punkt placu. Ten kościół znajduje się w dzielnicy San Marco. Służy zarówno jako miejsce kultu, jak i siedziba organizacji w mieście.
Najpierw zauważysz konkretne wymiary Campo San Trovaso, które ma wysokość 2,54 metra. To miejsce to plac miejski położony w Wenecji, we Włoszech. To wspaniałe miejsce, aby zatrzymać się i poczuć atmosferę miasta, szczególnie jeśli lubisz obserwować, jak lokalna architektura łączy się z przestrzenią otwartą. Uważam, że przestrzeń tutaj jest dość odświeżająca w porównaniu z wąskimi alejkami w pobliżu i oferuje miłą przerwę dla każdego, kto przechadza się po dzielnicy. To prosta, ale niezbędna część weneckiego doświadczenia dla każdego odwiedzającego.
Pozwól, że pokażę ci Campo Santa Margherita. Ten plac miejski znajduje się w dzielnicy Dorsoduro w Wenecji, Włochy. Jest to centralne miejsce spotkań dla okolicy, a układ placu jest widoczny, gdy przechodzisz przez tę część miasta. Uważam, że jest to wspaniałe miejsce, aby obserwować lokalny rytm Wenecji, podziwiając otoczenie. Niezależnie od tego, czy odwiedzasz to miejsce po raz pierwszy, czy tylko przejeżdżasz, ten plac jest ważnym zabytkiem w dzielnicy Dorsoduro.
Najpierw zauważysz ogromną ilość przestrzeni. Campo San Polo to największy campo w Wenecji i znajduje się w dzielnicy Sestiere San Polo. Podczas gdy większość miasta to labirynt wąskich alejek, ten szeroki plac publiczny zapewnia rzadkie poczucie skali. Jest to drugi co do wielkości wenecki plac publiczny, zaraz po Piazza San Marco. Zazwyczaj uważam to za wspaniałe miejsce, aby się rozprostować i obserwować życie miasta. Znajduje się w Wenecji, we Włoszech.
Znajdziesz Malibran jako ważną operę w Wenecji. Thomas Bezzi jest architektem tego budynku teatru, który został otwarty w 1678 roku przedstawieniem opery Vespasiano autorstwa Carlo Pallavicino. Wcześniej był znany jako Teatro San Giovanni Grisostomo. Do 1683 roku stał się znany jako najbogatszy, najpiękniejszy i największy teatr w mieście. Uważam, że akustyka jest tutaj naprawdę wyjątkowa, nawet dla ptaka, a atmosfera jest zawsze żywa. To wspaniałe miejsce, aby zobaczyć, jak miasto celebruje sztukę.
Sante Lombardo był architektem Chiesa di San Giorgio dei Greci. Ta wschodnia katedra prawosławna znajduje się w dzielnicy Castello w Wenecji, w północnych Włoszech. Budynek został zaprojektowany w stylu architektonicznym renesansu, a budowa na tym terenie rozpoczęła się w 1530 roku. Oprócz roli miejsca kultu, kościół był centrum Scuola dei Greci, czyli bractwa Greków w Wenecji. Pozostaje ważnym przykładem historycznej obecności społeczności w mieście.
Przyjrzyj się uważnie starym stoczniom i arsenałom, które tworzą ten kompleks w północnych Włoszech. To Arsenale di Venezia, stocznia morska zaprojektowana przez architekta Alessandro Tremigona. Jest to włoski obiekt dziedzictwa narodowego należący do państwa. Przez wieki, od późnego średniowiecza do wczesnej epoki nowożytnej, to miejsce odpowiadało za większość potęgi morskiej Republiki Weneckiej. Widziałem wiele statków, które przybywały i odpływały, ale skala tego miejsca jest czymś zupełnie innym.