Mediolan ma z dachu zupełnie inny wygląd, ale akcja rozgrywa się na ulicach. Mapa przedstawia miasto, a rozgrywka odbywa się na ulicach, a lokalne atrakcje, takie jak Duomo di Milano, stanowią podstawę dla dołków. Skip dobrze zna te dzielnice. To runda 18 dołków z wynikiem par 56, obejmująca spacer o długości 11,4 km i wykorzystująca 134 portali do połączenia obszarów.
Spoglądając w górę, zobaczysz malowidło ścienne o wysokości 7 metrów. To Museo del Cenacolo Vinciano, dzieło sztuki i fresk. Znajduje się w nim Ostatnia Wieczerza, malowidło ścienne autorstwa Leonarda da Vinci, powstałe około 1495–1498. Można je znaleźć w refektarzu klasztoru Santa Maria delle Grazie w Mediolanie, we Włoszech. Malowidło przedstawia scenę Ostatniej Wieczerzy Jezusa z Dwunastoma Apostołami. Widziałem wiele rzeczy z powietrza, ale ten widok warto zobaczyć z ziemi.
Można by pomyśleć, że to współczesna instalacja artystyczna, ale w rzeczywistości jest to model rakiety Lanciatore Vega. Rzeczywista Vega została opracowana przez Avio jako europejska, jednorazowa rakieta nośna o małej ładowności. Służyła głównie do misji naukowych i obserwacji Ziemi, zaprojektowana do przenoszenia ładunków o masie od 300 do 2500 kilogramów na orbity polarne i niskie orbity okołoziemskie. Była obsługiwana przez Arianespace dla Włoskiej Agencji Kosmicznej i Europejskiej Agencji Kosmicznej. Widziałem już wiele dziwnych rzeczy w tym mieście, ale rakieta jest zdecydowanie jedną z najlepszych.
Nie znajdziesz tu sztuki współczesnej. Civico museo archeologico di Milano to muzeum archeologiczne i muzeum należące do instytucji publicznej. Jest ono uznawane za włoskie dziedzictwo narodowe i przyjmuje 11 949 odwiedzających rocznie. Jeśli odwiedzasz, wejście znajdziesz przy Corso Magenta. Zawsze podoba mi się, jak muzeum znajduje się tuż obok starożytnego kościoła San Maurizio al Monastero Maggiore, w dawnym klasztorze Monastero Maggiore. To wspaniałe miejsce, w którym można zobaczyć bogatą historię miasta bez zwykłego tłumu.
Pozwól, że pokażę Ci Castello Sforzesco, średniowieczną fortyfikację położoną w Mediolanie, w północnych Włoszech. Ten włoski zabytek narodowy został rozpoczęty w 1360 roku i zaprojektowany przez architekta Filarete. W całym kompleksie można dostrzec styl architektoniczny renesansu. Stanowi on imponującą budowlę w mieście, choć z biegiem czasu uległ zmianie. Początkowo był to zamek z XIV wieku, a później został rozbudowany przez Francesco Sforzę, księcia Mediolanu. Zauważyłem, że rozległe otwarte przestrzenie wokół murów sprawiają, że jest to doskonałe miejsce, aby się rozejrzeć.
Najpierw zauważysz rozległą kolekcję włoskich obrazów, obejmującą dzieła z XIII do XX wieku. To Pinacoteca di Brera, główna publiczna galeria malarstwa w Mediolanie. Jest to włoski zabytek narodowy, założony w 1776 roku. Muzeum znajduje się w Palazzo Brera, które dzieli z Akademią Brera. Architekci Piero Portaluppi i Gualtiero Galmanini pracowali nad budynkiem. Zauważyłem, że liczba odwiedzających jest stała, a 111 727 osób rocznie przychodzi tu, aby zobaczyć sztukę.
Giuseppe Piermarini jest architektem Teatro alla Scala. Pomógł stworzyć tę operę w Mediolanie, która jest włoskim teatrem i atrakcją turystyczną. Miejsce to jest budynkiem teatru i arcydziełem architektonicznym. Inni architekci tego miejsca to Alessandro Sanquirico, Luigi Lorenzo Secchi i Mario Botta. Powstał w 1778 roku. Zauważyłem, że tłumy są zawsze chętne, aby zobaczyć przedstawienie, a atmosfera zawsze tętni oczekiwaniem. Można dostrzec wspaniałość projektu, zbliżając się do budynku.
Museo Bagatti Valsecchi to prywatne muzeum, muzeum sztuki i Palazzo. Można je znaleźć w dzielnicy Montenapoleone w centrum Mediolanu, w północnych Włoszech. Zostało założone w 1974 roku. To historyczne muzeum i archiwum, które jest uznawane za włoskie dziedzictwo narodowe. Rocznie odwiedza je 5 221 osób. Uważam, że okolica, w której się znajduje, jest eleganckim miejscem na spacer, a sam budynek jest doskonałym przykładem tego, jak zachowane są te historyczne domy. To spokojne miejsce do odwiedzenia w porównaniu z zgiełkiem otaczającej dzielnicy handlowej.
Muzeum Poldi Pezzoli znajduje się przy Via Manzoni 12, w pobliżu Teatro alla Scala. Jest to prywatne muzeum sztuki w Mediolanie, we Włoszech, które pełni funkcję zarówno pałacu, jak i zabytkowego domu-muzeum. Muzeum powstało w 1881 roku, a miejsce to jest oficjalnie uznawane za włoskie dziedzictwo narodowe. Zauważyłem, że okolica jest idealna na spacer przed wejściem do środka, aby zobaczyć kolekcje. To wspaniałe miejsce, w którym można doświadczyć połączenia rodzinnego domu i publicznej galerii w sercu miasta.
Simone da Orsenigo był architektem Duomo di Milano. Budowa tej katolickiej katedry rozpoczęła się w 1386 roku i została wzniesiona w stylu włoskiego gotyku i stylu płomienistego. Jest to włoski zabytek narodowy i siedziba arcybiskupa Mediolanu. Budowla ma 108,5 metra wysokości i przyciąga 2 140 786 odwiedzających rocznie. Można dostrzec skomplikowane detale stylu płomienistego, zbliżając się do katedry, która pozostaje jednym z najważniejszych kompleksów architektonicznych w mieście.
Chiesa di Sant'Alessandro to budynek kościoła, zaprojektowany w stylu barokowym i włoskiej architekturze barokowej. Budowa rozpoczęła się w 1601 roku, a architektami projektu byli Lorenzo Binago i Francesco Maria Richini. Jest to kościół parafialny w Mediolanie, we Włoszech, znany jako Sant'Alessandro in Zebedia. Jest to przykład wczesnego baroku lombardzkiego i jest uznawany za włoskie dziedzictwo narodowe. Można dostrzec wpływ tych stylów w architekturze budynku, spacerując po ulicach miasta.
Zwróć uwagę na styl romański tej budowli. Bazylika di Sant'Ambrogio to bazylika mniejsza i zespół architektoniczny położony w centrum Mediolanu, w regionie Lombardii, we Włoszech. Jest to kościół rzymskokatolicki i jest uznawany za włoski zabytek narodowy. Oficjalna nazwa kościoła to Basilica romana minore collegiata abbaziale prepositurale di Sant'Ambrogio. To miejsce jest ważnym przykładem tego stylu architektonicznego i pozostaje centralnym punktem zainteresowania dla odwiedzających serce miasta.
Bazylika di San Vittore al Corpo to budynek kościelny i włoskie dziedzictwo narodowe. To miejsce było niegdyś rzymskim mauzoleum cesarskim z IV wieku, należącym do Maksymiana. W VIII wieku bazylikę rozbudowano, aby pomieścić relikwie świętych Vittore i Satiro. Kościół i klasztor San Vittore al Corpo były starożytnym klasztorem zakonu oliwetańskiego, zbudowanym na początku XVI wieku. Rekonstrukcja kościoła rozpoczęła się w 1533 roku przez Vincenzo Seregni, a zakończył ją w 1568 roku Pellegrino Tibaldi. Guglielmo Caccia ozdobił kopułę freskami w 1617 roku.
Teatro Dal Verme powstał w 1872 roku przy Via San Giovanni sul Muro. Znajduje się na miejscu dawnego prywatnego teatru Politeama Ciniselli. Obecnie obiekt jest wykorzystywany jako opera, sala koncertowa, kino, teatr i audytorium. Jest to część włoskiego dziedzictwa narodowego, która ewoluowała, aby gościć wiele różnych form sztuki. Uważam, że jest to wspaniałe miejsce, aby zobaczyć, jak miasto równoważy swoje różne potrzeby w zakresie rozrywki w jednym miejscu, od seansów filmowych po wspaniałe produkcje muzyczne.
Francesco Maria Richini, Francesco Croce i Luigi Cagnola są architektami Chiesa di San Giorgio al Palazzo. Ten rzymskokatolicki kościół znajduje się w centrum Mediolanu, w regionie Lombardii, we Włoszech. Jest to zespół architektoniczny, który łączy w sobie elementy włoskiego baroku i włoskiego neoklasycyzmu. Ze względu na swoją historię i projekt, budynek został uznany za włoskie dziedzictwo narodowe. Można zobaczyć, jak te różne wpływy stylistyczne łączą się w jednym miejscu, co czyni go ważnym punktem zainteresowania dla każdego, kto odwiedza centrum miasta.
Założony w 1947 roku, Piccolo Teatro Grassi to firma teatralna i szkoła dramatyczna. Teatr Grassi znajduje się przy Via Rovello, pomiędzy Zamkiem Sforzów a Piazza del Duomo. Jest częścią Piccolo Teatro di Milano, czyli pierwszego stałego teatru we Włoszech. Organizacja zarządza trzema różnymi miejscami: Teatro Grassi, Teatro Studio i Teatro Strehler. Zauważyłem, że spacer między zamkiem a placem to świetny sposób na zwiedzanie miasta podczas drogi do teatru. To wspaniałe miejsce dla tych, którzy cenią sztuki performatywne.
To nie jest nowoczesna konstrukcja, ale kościół w Mediolanie, założony w V wieku. Santo Stefano Maggiore to mniejsza bazylika, kościół parafialny i budowla kościelna zaprojektowana w stylu włoskiego baroku. Początkowo był poświęcony zarówno świętemu Zachariaszowi, jak i świętemu Szczepanowi, ale później został poświęcony tylko świętemu Szczepanowi. Jest uznawany za włoski zabytek narodowy. Zwiedzający miasto mogą podziwiać specyficzne detale stylu barokowego, które definiują obecność tej budowli w miejskim krajobrazie.
Położony w sercu Milano, Palazzo Castiglioni to pałac miejski i zespół architektoniczny. Zaprojektowany przez architekta Giuseppe Sommarugę, budynek jest doskonałym przykładem stylu secesyjnego. Jego budowa rozpoczęła się w 1903 roku, a zewnętrzne dekoracje czerpią inspirację ze sztukaterii z XVIII wieku. Obecnie pałac jest uznawany za włoski zabytek narodowy i mieści siedzibę Unione Commercianti di Milano. Zawsze uważam, że fasada wygląda, jakby miała na sobie elegancki strój.
Museo di Storia Naturale to muzeum historii naturalnej położone w Mediolanie, we Włoszech. Poświęcone badaniu zwierząt, roślin i środowiska naturalnego, w tym geologii, oferuje wgląd w świat biologiczny. Budynek został zaprojektowany przez architekta Giovanniego Cerutiego i zbudowany w stylu eklektycznym. Jako część włoskiego dziedzictwa narodowego, przyjmuje 31 819 odwiedzających rocznie. Zawsze uważam, że eklektyczny styl budynku stanowi wspaniałe tło podczas spaceru po mieście.